یادمان باشد از امروز خطایی نکنیم یا که در خویش شکستیم صدایی نکنیم

پر پروانه شکستن هنر انسان نیست گر شکستیم ز غفلت من و مایی نکنیم

یادمان باشد گر شاخه گلی را چیدیم وقت پر پر شدنش ساز و نوایی نکنیم

یادمان باشد اگر خاطرمان تنها ماند طلب عشق ز هر بی سر و پایی نکنیم

***********************************************

تنها

بنام .....فقط خدا بعد اگه جایی برات موند تو

دیگه احساس میکنم از دستم کاری ساخته نیست

حتی سرنوشت هم نمی تونه تو رو واسم نگه داره

نگران نباش تنها نمی مونم...

برو خوش باش ..دونستم که هستی خوشحالم ..تا حالا اینقدر خوشحال نبودم

خوشحالم که مال من نشدی .. خوشحالم

دلم گرفته خدا....چرا به فریادم نمی رسی؟؟

ولی هنوز برام سواله که چرا ترکم کردی؟؟

دوست ندارم اینو بنویسم ولی چون می دونم هیچ وقت نامه رو نخواهی خوند می نویسم

رفتم جایی...

تا خلاص بشم از این درد و بزودی خلاص خواهم شد و تنها خواهم ماند  تنهااااا

شاید اینجوری بدون تو بتونم به جایی برسم که آرزوش و داشتی!!!!

باران را دوست دارم چون بوی تو رو دارد .

گل را دوست دارم چون لطافت تو رو دارد

دریا را دوست دارم چون وسعت نگاه چشمان تو رو دارد

ماه را دوست دارم چون زیبایی  تو رو دارد .

خورشید را دوست دارم چون ذره ای از گرمای عشق تو رو دارد

شب را دوست دارم چون لحظه یکی شدن دلهاست.

سکوت را دوست دارم چون در این لحظه ها فقط به تو می اندیشم

تنهایی را دوست دارم چون میخواهم با خیالت در آسمان رویا سیر کنم .

دفتر تنهایی ام را  دوست دارم  چون لحظه لحظه خاطراتمان رو به یاد می آورم .

زندگی و خوشبختی را دوست دارم چون تو تنها بهانه اش هستی .

قبلم را رو دوست دارم چون امانتی توست .

انتظار رو دوست دارم چون میدانم انتظار معنی وسیعی در جریان عشق است .

بلور را دوست دارم چون از جنس توست .

چشمه را دوست دارم چون به زلالی چشمان توست .

نگاهت و چشمت  را دوست دارم چون مرا در خود غرق می کند .

کویر را دوست دارم چون میخواهم در بیابان به شوق تو دیوانه شوم

نسیم  . قاصدک را دوست میدارم چون هر شب پیام تو برایم می آورد .

خدا را دوست دارم چون تو رو با من آشنا کرد .

ایمان رو دوست دارم چون لازمه عشق است .

و در آخر :

تو رو دوست دارم تا آخرین نفس

که چشمانم، جسارت دیدن چشم کسی را نداشت

به خاطر روی زیبای تو بود

که نگاهم به روی هیچ کس خیره نماند

به خاطر دستان پر مهر و گرم تو بود

که دست هیچ کس را در هم نفشردم

به خاطر حرفهای عاشقانه تو بود

که حرفهای هیچ کس را باورنداشتم

به خاطر دل پاک تو بود

که پاکی باران را درک نکردم

به خاطر عشق بی ریای تو بود

که عشق هیچ کس را بی ریا ندانستم

به خاطر صدای دلنشین تو بود

که حتی صدای هزار نی روی دلم ننشست

و به خاطر خود تو بود

که خودم را فراموش کردم

ودر دریای عشقت غوطه ور ساختم

اری به خاطر تو ای نازنین

فقط به خاطر تو

دیدی دستات مال من شد! هیشکی باورش نمی شد!

زندگیم تازه شروع شد ! مثه حس یه تولد!

دیگه بی کسی تمومه ، وقتی چشمات روبرومه!

گریه گردن روی شونه ت ،آخ ! هنوزم آرزومه!

عطر تو خیلی عزیزه ، با توام! شاعر بارون!

نگو راهمون درازه ! منو از جاده نترسون!

حالا که هم قدم تو ، باید این مسیر و طی کرد

تکیه کن به شونه های ، عاشق و خسته یک مرد!

با تو از اول اول! با تو یک شروع تازه !

دست ما ذره به ذره ، شعر پرواز و می سازه!

دیگه دستات مال من شد ! هیشکی باورش نمی شد!

واسه چشمایی که شورند،قصه مون بد قصه ای شد!

حالا تو مال من هستی !این حقیقته نه رویا!

نذار که اشکات و ببینند پری های ته دریا!

دیگه هیشکی نمی تونه ، تو رو از دلم بگیره!

هر کی بد خواه من و توست، بذار از غصه بمیره!

دلم براي کسي تنگ است که مشامم به دنبال عطر تن اوست

دلم براي کسي تنگ است که اشکهايم را ديده

دلم براي کسي تنگ است که تنهاييم را چشيده

دلم براي کسي تنگ است که سرنوشتش همانند من است

دلم براي کسي تنگ است که دلش همانند دل من است

دلم براي کسي تنگ است که تنهاييش تنهايي من است

دلم براي کسي تنگ است که مرهم زخمهاي کهنه است

دلم براي کسي تنگ است که محرم اصرار است

دلم براي کسي تنگ است که راهنمايي زندگيست

دلم براي کسي تنگ است که قلب من براي داشتنش عمرها صبر مي کند

دلم براي کسي تنگ است که دل تنگ دل تنگيهايم است

اگر نگاهت به وسعت خورشيد باشد

مي تواني يار را در همه پنجره ها ببيني

اگر قلبت به زلالي دريا باشد

مي تواني او را در همه ردوها جاري ببيني

اگر چشمانت به رنگ عشق باشد

مي تواني او را در كلبه محبت به انتظار نشسته پيدا كني

وكليد همان كلبه عشق است كه در سر تاسر وجودت مي درخشد

والاترين گوهر تويي داروي جان پرور تويي            درمان دردم  گرتويي در كنج بيماري خوشم

اي بهترين غمخوار دل اي محرم اسرار دل           خواهي اگر آزار دل با اين دل آزاري خوشم

تا گشته ام يار تو من از جان برم بار تو من          عشق است اگر بار گران با اين گران باري خوشم

چشم به راه تو می مونم با دلی پر از صداقت

اگه با اشکهای گرمم دلت هم برام بسوزه

اگه جسم من بپوسه

بعد دنیای دو روزه

نه فقط عاشقت هستم

مرحمی به قلب خستم

این توئی که می پرستم

سر سپرده تو هستم

                                    رو لب پنده ها، دیگه آهنگی نبود

هميشه براي کسي بخند که ميدوني به خاطر تو شاد ميشه واسه کسي گريه کن که مي دوني وقتي غصه داري و اشک مي ريزي واست اشک ميريزه واسه کسي غمگين باش که در غمت شريکه و عاشق کسي باش که دوستت داره

دوستت دارم نه به اندازه بارون چون يه روز بند مياد ... دوستت دارم نه به اندازه برف چون يه روز آب ميشه ... دوستت دارم نه به اندازه گل چون يه روز پژمرده ميشه ... دوستت دارم به اندازه ي آسمون چون هيچ وقت تموم نميشه

**************

Zendegi sakht nist ma sakhtesh mikonim delha tang nist ma tangesh mikonim eshgh

 ghashang nist ma ghashangesh mikonim dele hich kas sang nist ma sangesh mikonm

شب خواب دیدم.

خواب یک فرشته...

توخدا را می توانی

وآنگاه می فهمی خداوند در تمام زیبایی ها حضور دارد.

هميشه از من می پرسيدی چرا بيشتر از اينکه عاشق تو باشم

عاشق شبم؟امروز می خواهم اين راز را فاش کنم چون از وقتی تو را

با رويای تو سپيد و روشن شده حالا فهميدی چرا شب را بيشتر از تو

پس ساده می گويم :دوستت دارم

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

اشك از جانب دل گفت اي خوبترين هستي ام زير سئوال است تو بايد باشي

بار ها گفته ام و بار دگر مي گويم زندگي بي تو محال است تو بايد باشي

چند گاهی بود که با تو آشنا شدم

و آن لحظه بود که عشق گمشده خود را یافتم

وآن دم بود که باران عشق برایم معنای دیگری پیدا کرد

شاید تو همان عشق کودکی باشی که در سبزینه خاطراتم نهفته بودی

شاید هم آن سیب سرخ

اکنون رنگین کمان هفت رنگ برایم هفتاد رنگ دارد

و شاید هم به همین سادگی از پس تاریکیها بیرون آمدم

و این آرامشی بود در میان غوغا

شاید تو یکی از خاطرات شیرین

یا آن ستاره یلدا باشی

یا آن آرزوه های گمشده

تو آن عشق ابدی هستی که در خانه امیدم جا باز کردی

سالها پیش از کنار دریا عبور کرد ی ولی سالهاست که دریا برای بوسیدن جای پایت می یاد و می ره

تو را به جان شقایقها قسم به تمام دار و ندار زندگیم و به شکوه تمام لحظه های

تنهایی به قطره قطره خونی که به رگهایم جاریست

و به تمام وسعت دنیای خالی از کینه ای که برای خود ساخته ام به شفافیت دنیای

مملو از عشق

و به موجودیت گلهای سرخ

به تمام آنانکه دوست داشتن را دوست دارند و عشق را باور می کنند

آنهایی که گل عشق در وجودشان بارور است و حتی به زمستان هم می شکفند

به سجاده ای که همیشه عطر یاس از آن به مشام می رسد

وحتی به خودت قسم

به تویی که لحظه لحطه های زندگیم را معنا می کنی

تویی که تصویر گر زیبایی های زندگیم هستی

گل همیشه بهار من

به خودت قسم دوستت دارم

بمان که قله ی سر سخت ماندگار تویی

جبین نسوده به درگاه روزگار تویی

به روی شانه آزادگی ،همیشه ترین

کتیبه ای که بماند به یادگار تویی

غریو خشم خروشان کاوه بر ضحاک

ستیزه جویی فریاد مازیار تویی

اگر چه بار زمان بر سرت فرود آمد

ولیک خم نشدی، کوه استوار تویی

توئی،توئی که سری پایدار خواهی داشت

به پایداری آن یار سر به دار تویی

بمان که دیده بیدار ما سوی تو گشت

بدان که ما تویی و چشم انتظار تویی

سوار خسته ای از راه می رسد روزی

به خواب دیده ام آن راه و آن سوار تویی